Interview Quote augustus 2011

quote2

Interview in de Volkskrant met Sylvana Simons

Door Haroon Ali 09/07/11
Sylvana Simons presenteert dit weekeinde het North Sea Jazz Festival voor de NTR.

North Sea Jazz Festival of Sylvana's Choice?
'Vorig jaar ben ik gestopt met Sylvana's Choice op Radio 6, omdat het te pittig bleek om een dagelijks muziekprogramma te maken. Ik heb toen wel gezegd: zet mij in voor jaarlijkse evenementen als North Sea Jazz, dat ik dit weekend voor de tweede keer presenteer.'

'Ik ben opgevoed met soulmuziek, de muziek die mijn vader thuis luisterde. Hij leerde mij ook plaatjes draaien. Dan lag hij op de bank en zei: zet maar iets op. Een nummer als Fairy Tales van Anita Baker of No More Tears, gil ik thuis soms mee om me door zware tijden te trekken. Bij de snikkende stem van Al Green smelt ik.'

Hemel of aarde?
'Mag het ook hemel op aarde zijn? Het verschil tussen Chazia Mourali en mij is dat zij erg sceptisch tegenover het medium Char Margolis stond, terwijl ik absoluut geloof dat er meer is tussen hemel en aarde. Ik geloof dat er mensen zijn die dingen kunnen zien en voelen die niet tastbaar zijn, en ik geloof in de capaciteiten van Char en Derek Ogilvie. Ik heb zelf ook al vijf jaar een medium, Bernadetta Maas uit Den Haag. Soms zet ze me op het goede pad, soms bevestigt ze mijn keuzes en soms zegt ze dingen die ik pas later kan plaatsen. En niet alleen zij, teachers are everywhere. Dat kan ook de vreemde zijn met wie ik bij het zebrapad een gesprek begin.

Humoristisch geschreven!

Dagblad De Pers

Column Femmetje de Wind - Uit de kast
Geplaatst op 16/07/2009

Een week voor het einde van mijn zwangerschapsverlof kreeg ik een mailtje van onze chef features. ‘Welkom bijna terug, we zijn bezig met een dossier over alles wat zich tussen hemel en aarde beweegt. Zou jij bij een medium langs willen?’‘Maakt het nog wat uit’, schreef ik, ‘dat ik hier absoluut niet in geloof’.
‘Nee hoor,’ zei ze, ‘als je er maar een stukje over schrijft.’
‘Natuurlijk,’ antwoordde ik, ‘daar draai ik mijn hand niet voor om. Een medium, een modeontwerper, een Sylvie van der Vaart, schrijven is schrijven.’

Ik belde een oude bekende van wie ik wist dat hij een excentrieke voorliefde had voor het paranormale. Hij gaf me het nummer van Bernadetta Maas. En zo ging ik op mijn eerste werkdag niet naar de redactie maar naar een medium in Den Haag.

Bernadetta bleek een soort orakel die een enorme hoeveelheid persoonlijke informatie over mij uitspuwde. Dingen die ze overigens met geen mogelijkheid kon weten (ook niet via mijn ‘oude bekende’, ook niet via Google). Bijna alles wat ze zei raakte kant en wal en ik was verpletterd door haar vermogen exact de juiste gevoelsbetrekking te beschrijven tussen mij en de mensen om me heen. Ik was zo enthousiast, dat iedereen die in de volgende 24 uur in mijn buurt kwam, getrakteerd werd op de ‘campagne Bernadetta’. Eén van die mensen was mijn advocaat. Hij is van het type no nonsense. Hij hoorde me aan, krabde eens achter zijn oor en ging toen te biecht; ‘ik raadpleeg al jaren een paragnost. Maar ik spreek er met niemand over.’ Ik knikte. En vervolgens gaf hij me zonder dat ik er om gevraagd had het nummer van ‘de zijne’.

Hoe meer mensen ik deelgenoot maakte van mijn ervaring, hoe meer mensen uit de paranormale kast kwamen. Niemand deed vreemd of afwijzend, sterker nog, ze wilden allemaal haar naam of ze hadden een nieuwe naam voor me. Ik was perplex. Heel veel mensen van wie ik nooit had verwacht dat ze ook maar een halve minuut interesse zouden hebben in het paranormale, bleken ‘believers’.

Zo snel als ik kon maakte ik overigens een afspraak met Jack Hammerstein, de paragnost van mijn advocaat (u hoeft hem niet te Googelen, hij staat niet op internet). Alles natuurlijk nog steeds onder de vigeur van de onderzoeksplicht die ik heb als redacteur.

Mais enfin, je hoeft niet bepaald paranormaal te zijn om te zien dat ik gewoon hartstikke om ben: I am a believer.